Sunday, August 30, 2015

ఎడారి


వెతికాను ప్రతి మలుపు 

దరి చేరలేదే ఆ చెరువు 

చూపు చేరినంత వరకు

కన్నాను భూమి కరువు

పాదం అంగుళమైనా కదలలేని సమయం

దించాను తల బరువు

లోతుగా ఊపిరి పీల్చి,

తలపై పాగా చుట్టి,
పలికాను ధైర్యం మనసు

పిడికిలి చల్లిన విత్తుతో,

పదునైన నాగలి దున్నుతో,
తట్టాను ధరణి తలుపు 

ఆకాశాన్ని ఆరాటంగా చూస్తూ,

వేచాను చిరుజల్లు కొరకు

అయ్యాయి కనులు మరుగు

ముదిరాయి వెంట్రుకలు తెలుపు
ఇంకా పడలేదు ఆ వాన చినుకు !

మిట్ట మధ్యాహ్నం రవి విజృంభించిన ఓ తరుణం 

ఎదురుగా నడుస్తూ వచ్చింది, నల్లని, చల్లని మరణం
ఒరిగింది భూమిపై నా తనువు !

గడిచాయి దినాలు, మాసాలు, ఏళ్ళు !
ఎటు చూసినా కటిక ఎడారి
నా మట్టి సమాధి పై మాత్రం,
మొలిచింది ఓ చిన్న చిగురు



3 comments: